De algemene consensus onder de mensen is dat God zes dagen schiep en op de zevende rustte. Dit wordt zowel in het jodendom als in het christendom onderwezen. Maar naast deze overtuigingen openbaart de Schrift duidelijk aanvullende creatieve daden van God op de zevende dag, die u misschien niet zijn onderwezen. Als we kijken naar de schepping die in Genesis staat opgetekend, merk dan eerst op dat we aan het begin van elke dag een zinsnede ‘En God zei’ vinden, opgetekend in de verzen 3, 6, 9, 14, 20, 24 van Genesis hoofdstuk één. Dit wordt gevonden aan het begin van elke dag van de scheppingsdagen één tot en met zes. Op de zevende dag vinden we dezelfde fraseologie ook: “En God zegende (zei) de zevende dag en heiligde die.” De definitie van de Hebreeuwse woorden gezegend (bârak) en van geheiligd (qâdâsh) impliceert sterk een creatieve actie van Gods kant om te scheppen. Jezus had gezegd dat “de sabbat voor de mens gemaakt is”, Markus 2:27. In de Griekse definitie van gemaakt vinden we de creatieve activiteit van God ten behoeve van de mens. Gemaakt is ginŏmai, wat betekent: veroorzaken, worden (tot stand komen), en dus geschapen. “En God zegende de zevende dag”, Genesis 2.3. In het Hebreeuws is gezegend bârak, baw-rak', welke definitie luidt: 'knielen en God zegenen in aanbidding', maak nu de zin af met 'de zevende dag'. Dit is een duidelijke openbaring dat God zei dat de mens voor Hem moest komen, knielen en God zegenen in aanbidding van zijn Schepper op de zevende dag. Dit werd door Mozes geopenbaard als een “heilige samenkomst”, Leviticus 23:1-3. Koning David kende dit concept en hield het met vreugde in ere. "O kom, laten we aanbidden en ons neerbuigen, laten we knielen voor de Heer, onze Maker." Psalm 95.6 (Psalm 42:4; 122:1). In het laatste deel van die zin zien we de fraseologie “en heiligden deze”.

Genesis 2:3. In het Hebreeuws is geheiligd qâdâsh, kaw-dash', welke definitie is: scheppen, zijn, maken, uitspreken, wijden, heiligen, heilig zijn, verkondigen, zuiveren, volledig heiligen. Daarom sprak God heiligheid tot en op de zevende dag, en werd door de schepping ‘de dag des Heren’. Zie Jesaja 58:13, waar God de sabbat “Mijn heilige dag” en “het heilige van de HEER” uitroept. Deze daden van God werden gedaan als resultaat van het rusten op de zevende dag, Genesis 2:3, en Hij werd verkwikt. Exodus 31:17. Deze waarheden worden verbazingwekkend genoeg niet onderwezen door rabbijnen, geestelijken, predikanten of leken, of leraren van de wet van God, toch is het de Heilige Geest die ons naar alle waarheid leidt; Johannes 16:13, die de woorden van God bekend maakt. Spreuken 1:23. God had Israël na hun uittocht uit Egypte geboden de zevende dag heilig te houden als gevolg van de heiliging van de sabbatdag (rustdag). Exodus 20:8-11 (Jeremia 17:24, over hoe deze heilig te houden), en om de heilige samenkomst op de zevende dag van de sabbat bij te wonen, Leviticus 23:1-3, en Exodus 31:12-17, Genesis 2:3 (gezegend). Het gebod aan Israël was een direct gebod bij het houden van Gods heilige sabbat. “Gij zult mijn sabbatten houden en eerbied hebben voor mijn heiligdom; Ik ben de HEER”, Leviticus 19:30. De sabbat is voor aanbidding en aanbidding, dankzegging, lofprijs en dienst aan de HEER. Genesis 2:3; Exodus 31:13-17; Leviticus 23:3; Deuteronomium 6:13-15; Jozua 24:14; 1 Samuël 7:3; Psalm 95:1-6; 100:1-6; Mattheüs 4:10. “En de HEER sprak tot Mozes, zeggende: Spreek ook tot de kinderen van Israël, zeggende: Voorwaar, mijn sabbatten zult u houden, want [omdat] het een teken is (Hebreeuws is in de zin van verschijnen, een ‘verschijning’) tussen mij en u, door uw generaties heen, zodat u kunt weten dat Ik de HEER ben (Ezechiël 20:20) die u heiligt”, Exodus 31:13. Heiligen of qâdâsh in deze verwijzing is exact hetzelfde woord en dezelfde definitie als gebruikt in Genesis 2:3, waar God heiligheid sprak tot en op de zevende dag, maar hier in deze zin is het "jij" die Hij heiligt. God is zeer onvermurwbaar in het verlenen van Zijn eigen heiligheid aan en aan u door Zijn naam in Openbaring te verkondigen als de HEER die heiligt, zoals Jahweh Macadesh, de HEER, onze heiligmaker. Dit is onze wekelijkse verfrissing van de heiliging van de geest die wordt geschonken aan elke ziel die tot de Heer is samengekomen op Zijn heilige samenroeping op de 7e dag van de sabbat. Exodus 31:13; 2 Thessalonicenzen 2:13; Leviticus 23:3.

Deze bijeenkomst op de sabbat moet worden nageleefd als een eeuwigdurend verbond, Exodus 31:16, een verschijning tussen God en Israël voor altijd, Exodus 31:17. De apostel Paulus zei dat dit een schaduw was van de dingen die nog zouden komen, Kolossenzen. 2:16, 17, maar tijdens de millenniumregering van Jezus Christus (Yeshua Messias) zullen alle mensen zijn heilige samenroeping in de nieuwe manen en sabbatten bijwonen om onze God te aanbidden, Ezechiël 46:1-3; Jesaja 66:22, 23. Deze zelfde gebruikelijke deelname aan de heilige samenkomst werd gehoorzaamd door Christus Jezus, Lukas 4:16 en door de apostel Paulus na de dood, begrafenis en opstanding van Messias Yeshua, en Zijn hemelvaart naar de hemelse gewesten om voor onze zonden te verzoenen en voorbede te doen. (Jesaja 53:12; Hebreeën 7:25) Handelingen 17:2. Deze bijeenkomst werd ook bijgewoond door zowel de Joden als de Grieken (heidenen), Handelingen 13:14-44; 17:2; 18:4. “En hij (Paulus) redeneerde elke sabbat in de synagoge en overtuigde de Joden en de Grieken.” En aangezien God op de zevende dag had gerust, instrueerde Hij Israël om ook op de zevende dag te rusten, die Hij de sabbat noemde. Exodus 20:8-11. Het vierde gebod van de Tien draagt ons op om op te houden met onze wekelijkse arbeid en deze heilig te houden. Jeremia adviseert Israël hoe de sabbat heilig moet worden gehouden, zoals het gebod vereist, en hoe hij zich moet onthouden van werk, Jeremia 17:24, en dat is hoe wij de sabbat heiligen. Het houden van de sabbat moest in acht worden genomen als een eeuwigdurend verbond, Exodus 31:16. De rust van God werd door de volgelingen van Christus in acht genomen ten tijde van Christus' dood en begrafenis, Lukas 23:56, en diezelfde sabbatsrust blijft voor het volk van God bestaan, Hebreeën 4:8-11.

Aan elke ziel die trouw de sabbat houdt, heeft God beloofd hen te belonen, zoals blijkt uit Jesaja: "... iedereen die de sabbat onderhoudt, zodat hij deze niet vervuilt, en zich aan mijn verbond houdt: zelfs hen zal Ik naar mijn heilige berg BRENGEN en hen blij maken in mijn huis van gebed: hun brandoffers en hun offers zullen worden aanvaard op mijn altaar; want mijn huis zal een huis van gebed worden genoemd voor alle mensen. De HEER GOD, die de verschoppelingen verzamelt van Israël zegt: ‘Toch zal Ik anderen tot Hem verzamelen, ook degenen die tot Hem verzameld zijn.’” Jesaja 56:6-8. Zoals God door koning David en de profeet Jesaja openbaarde, is Zijn raad aan de mens eeuwig. “De raad van de HEER geldt voor eeuwig, de gedachten van zijn hart voor alle generaties”, Psalm 33:11. "Mijn verbond zal ik niet verbreken, noch veranderen wat van mijn lippen is gegaan", Psalm 89:34, "Uw woord is waar vanaf het begin: en elk van uw rechtvaardige oordelen duurt eeuwig", Psalm 119:160; “Wat uw getuigenissen betreft, ik heb van ouds geweten dat u ze voor altijd hebt gegrondvest”, Psalm 119:152; “Zo zal Mijn woord zijn dat uit mijn mond uitgaat; het zal niet ledig tot Mij terugkeren, maar het zal volbrengen wat Ik wil, en het zal voorspoedig zijn in datgene waarnaar Ik het gezonden heb”, Jesaja 55:11; “Voor eeuwig, HEER, staat uw woord vast in de hemel”, Psalm 119:89. “Het gras verdort, de bloem verwelkt: maar het woord van onze God zal voor altijd standhouden”, Jesaja 40.8; zie 1 Petrus 1:25; "Jezus Christus (Jeshua Messias) Dezelfde gisteren en vandaag en voor eeuwig", Hebreeën 13:8. De aanbidding van God tijdens de heilige samenroeping op de sabbatdag wordt gegeven door de aansporing van engelen in zijn presentatie aan ieder persoon op aarde om “God te vrezen en Hem eer te geven; want het uur van zijn oordeel is gekomen en aanbid hem die de hemel en de aarde en de zee en de waterbronnen heeft gemaakt”, Openbaring 14:6,7. Dit is een hemelse oproep aan de hele mensheid om de Schepper te komen aanbidden. In het verbond was de oproep voor heel Israël, Exodus 31:17, maar in Gods genade en barmhartigheid is de oproep voor alle mensen om te komen en God te aanbidden, zowel in geest als in waarheid, want de vader zoekt zulke mensen om hem te aanbidden. Johannes 4:22-24. Denk hier eens over na in het licht dat de Schrift ons geeft. God verlangt ernaar dat u Zijn verbond binnengaat en op de zevende dag (zaterdag) komt en liefdevol voor God knielt om Zijn heilige samenkomst bij te wonen, en Hem aanbidt die de hemel en de aarde heeft gemaakt zoals Hij dat voor u heeft verordend en geschapen vanaf de grondlegging van de wereld. “Wie oren heeft, die hore wat de Geest tot de gemeenten zegt”, Openbaring 3:22, en zo ook Amen. Kom met vreugde naar het huis van God op de heilige dag! Psalmen 122:1; 42:4, wat gerechtigheid is!
 

​[Google Translate gebruiken voor vertaling]

​

James McCauley